صفر تا صد درباره اختیار فروش

42

اختیار فروش یک قرارداد اختیار معامله است که به مالک این حق را می دهد اما نه به صورت اجباری برای فروش مقدار معینی از دارایی اصلی با قیمت تعیین شده در یک زمان خاص. خریدار یک کال آپشن یا قرارداد اختیار خرید معتقد است که سهام پایه قبل از تاریخ انقضا به زیر قیمت توافقی کاهش می یابد . قيمت توافقی قيمتی است كه دارايی اساسی بايد براي حفظ ارزش قرارداد اختیار فروش به آن برسد.

قرارداد اختیار فروش می تواند با یک قرارداد اختیار خرید مقایسه شود که به دارنده این امکان را می دهد تا در پایان یا قبل از تاریخ انقضا ، قیمت اصلی را با قیمت مشخص شده خریداری کند.

در این مقاله با بررسی اصول اولیه اختیار فروش یا (put option) و تفاوت آن با کال آپشن می پردازیم. همچنین با نحوه خرید قرارداد اختیار فروش آشنا می شویم؛ پس خواندن این مطلب را از دست ندهید.

فهرست عناوین مقاله

اصول اولیه قرارداد اختیار فروش

اوراق بهادار با دارایی های مختلفی معامله می شود که می تواند شامل سهام ، ارز ، کالا ها و شاخص ساز ها باشد. خریدار قرارداد اختیار فروش می تواند دارایی اصلی را با توافقی  بفروشد یا اعمال اختیارات کند .

اختیار معامله در دارایی های مختلف شامل سهام ، ارز ، اوراق بهادار ، کالا ها ، قرارداد های آتی و شاخص ها معامله می شود. .

ارزش یک قرارداد اختیار فروش با افزایش ارزش سهام پایه نسبت به قیمت توافقی افزایش می یابد. از طرف دیگر ، ارزش یک کال آپشن با افزایش سهام پایه کاهش می یابد. ارزش قرارداد اختیار فروش گینه نیز با نزدیک شدن به تاریخ انقضا کاهش می یابد. برعکس، یک اختیار خرید با افزایش سهام پایه ارزش خود را از دست می دهد.

از آنجایی که اختیار معامله  هنگامی که اعمال می شود پوزیشن کوتاهی را در دارایی اصلی ارائه می دهد، برای اهداف ریسک یا سفته بازی در مورد قیمت نزولی مورد استفاده قرار می گیرد. سرمایه گذاران اغلب از اختیار فروش در یک استراتژی مدیریت ریسک که به عنوان حفاظت استفاده می شود، استفاده می کنند . این استراتژی به عنوان نوعی بیمه سرمایه گذاری مورد استفاده قرار می گیرد تا اطمینان حاصل شود که ضرر و زیان در دارایی پایه از مقدار معینی یعنی قیمت اعمال تجاوز نمی کند.

به طور کلی، ارزش یک قرارداد اختیار خرید با نزدیک شدن زمان انقضا کاهش می یابد؛ زیرا احتمال سقوط سهام به زیر قیمت اعمال و تعیین شده کاهش می یابد. هنگامی که یک آپشن ارزش زمانی خود را از دست می دهد، ارزش ذاتی باقی آن می ماند که معادل تفاوت بین قیمت اعمال منهای قیمت پایه سهام است. اگر یک آپشن دارای ارزش ذاتی باشد می گوییم”در پول” (ITM)  قرار دارد .

قرارداد های اختیار فروش “خارج از پول  (OTM)” و “در پول (ATM)”  هیچ ارزش ذاتی ندارند؛ زیرا استفاده از این گزینه هیچ سودی نخواهد داشت. سرمایه گذاران می توانند سهام را به قیمت بیشتر در بازار کنونی بفروشند، بجای اینکه از گزینه “قرار دادن پول” در قیمت اعتصاب نامطلوب استفاده کنند.

ITM-ATM-OTM بر روی نمودار

مقایسه قرارداد اختیار فروش با اختیار خرید

مشتقات یا ابزار مشتقه از حرکت قیمت در دارایی های زیربنایی خود ، که می توانند کالایی مانند طلا یا سهام باشند، ارزش می گیرند. مشتقات تا حد زیادی به عنوان محصولات بیمه ای برای جلوگیری از خطر وقوع یک رویداد خاص استفاده می شود. دو نوع اصلی ابزار مشتق مورد استفاده برای سهام عبارتند از: قرارداد اختیار خرید و اختیار فروش.

یک قرارداد اختیار خرید به دارنده حق می دهد  (اما تعهد نه) که در آینده سهام خریداری کند. هنگامی که یک سرمایه گذار یک کال آپشن خریداری می کند ، انتظار دارد ارزش دارایی اصلی افزایش یابد.

یک قرارداد اختیار فروش به دارنده حق می دهد  (اما اجبار نه) که در آینده سهام را با قیمتی مشخص بفروشد. هنگامی که سرمایه گذار اقدام به خرید اوراق بهادار می کند ، انتظار می رود که قیمت دارایی اصلی کاهش یابد. او ممکن است آپشن را بفروشد و سود کسب کند. یک سرمایه گذار همچنین می تواند اختیار فروش را به یک سرمایه گذار دیگر بفروشد، در این صورت، او انتظار ندارد که قیمت سهام به زیر قیمت توافقی کاهش یابد.

اختیار فروش و اختیار خرید را به عنوان دو روی یک سکه در نظر بگیرید که ویژگی های مربوطه آنها اساساً معکوس است. اگر سرمایه گذار احساس کند سهام افزایش می یابد، می تواند یک کال آپشن خریداری کند. اگر احساس کند قیمت کاهش می یابد ، ممکن است اختیار فروش را انتخاب کند.

 

اختیار فروش

  • خریدارانی که معتقدند قیمت دارایی اصلی سقوط می کند.
  • به خریدار حق می دهد (نه اجبار) که دارایی اصلی را به قیمت اعمال بفروشد.
  • ارزش ذاتی = قیمت اعمال فروش – قیمت فعلی سهام

اختیار خرید

  • خریدارانی که معتقدند قمیت دارایی اصلی افزایش می یابد.
  • به خریدار این حق را می دهد (نه اجبار) که دارایی اصلی را به قیمت اعمال بخرد.
  • ارزش ذاتی = قیمت فعلی سهام – قیمت اعمال خرید
CALL & PUT OPTIONS

قرارداد اختیار فروش چگونه کار می کند؟

یک سرمایه گذار یک قرارداد اختیار فروش را برای شرکت ABC به قیمت 100 دلار خریداری می کند. هر قرارداد اختیاری 100 سهم را پوشش می دهد. قیمت توافقی سهام 10 دلار و قیمت فعلی سهام ABC برابر با 12  دلار است. این قرارداد اختیار فروش به سرمایه گذار این حق را داده است که 100 میلیون سهم ABC را به 10 دلار بفروشد ولی اجباری در کار نیست.

اگر سهام ABC به 8 دلار کاهش یابد ، اختیار فروش سرمایه گذار از نوع “در پول” (ITM) است؛ که به این معنی است که قیمت اعمال کمتر از قیمت دارایی اصلی در بازار است و او می تواند با فروش قرارداد در بازار آزاد، پوریشن اختیار خود را ببندد.

از سوی دیگر ، او می تواند 100 سهم از ABC را با قیمت موجود در بازار 8 دلار خریداری کند، و سپس قرارداد خود را برای فروش سهام به قیمت 10 دلار انجام دهد. بدون در نظر گرفتن کمیسیون ها، سود این موقعیت 200 دلار یا 100 برابر (10 دلار – 8 دلار) است. به یاد داشته باشید که سرمایه گذار مبلغ 100 دلار حق بیمه را برای اختیار فروش پرداخت کرده و این کار به او این اجازه را می دهد که سهام خود را به قیمت توافقی بفروشد. با در نظر گرفتن این هزینه اولیه، سود کل او 200 – 100 = 100 دلار است.

به عنوان یکی دیگر از روش های استفاده از گزینه خرید و فروش به عنوان هج (Hedging)، اگر سرمایه گذار در مثال قبلی از قبل دارای 100 سهم از شرکت ABC بود ، آن موقعیت به عنوان قرارداد اختیار فروش همبسته نامیده می شد و می توانست به عنوان یک پرچین در برابر کاهش قیمت سهام عمل کند.

نحوه خرید قرارداد اختیار فروش

قرارداد های اختیار فروش کمی پیچیده تر از خرید و فروش سهام یا وجوه شاخص عمل می کنند. در بیشتر موارد، شرکت های کارگزاری از سرمایه گذاران درخواست می کنند که برای خرید اختیار خرید اقدام کنند. بسته به شرکت کارگزاری، برای سنجش تجربه و تحمل ریسک خود، باید یک پرسشنامه را تکمیل کنید.

همچنین ممکن است از شما خواسته شود درآمد سالانه و دارایی خالص خود را ارائه دهید . به طور کلی ، ظرف چند روز کاری حساب شما برای سطوح خاصی از استراتژی های معاملات آپشن تأیید (یا رد ) می شود. در صورت تأیید حساب ، می توانید قرارداد اختیار فروش را در حساب خود خریداری کنید. فقط به خاطر داشته باشید که برخی از تکنیک های معامله اختیاری در IRA مجاز نیستند. سطوح معاملات اختیاری از سطح 1 تا سطح 5 متغیر است که سطح 5 پیچیده ترین است.

چکیده نکات مهم کلیدی

  • یک قرارداد اختیار فروش این حق را به مالک می دهد که سهام اصلی را در یک زمان مشخص در قیمت معین بفروشد؛ ولی اجباری در کار نیست.
  • ارزش یک اختیار فروش با کاهش ارزش سهام اصلی افزایش می یابد. با افزایش ارزش سهام زیربنایی، ارزش اختیار فروش پایین می آید.

هنگامی که یک سرمایه گذار اقدام به خرید اوراق بهادار می کند ، انتظار می رود که قیمت سهام پایین بیاید

منبع: businessinsider

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.