آشنایی با انواع مختلف فرمت آدرس های بیت کوین | فرمت های آدرس بیت کوین

33

آدرس‌دهی در کیف پول‌های الکترونیکی، بخش مهمی از تراکنش‌های امکان‌پذیر توسط والت‌های دیجیتالی را شامل می‌شود. چراکه با استفاده از این آدرس امکان ارسال و دریافت بیت کوین یا هر رمز ارز دیگری فراهم می‌آید. به‌‌‌‌‌طور معمول هر کیف پول شامل بازة مشخصی از کاراکتر است که سعی بر ترکیبی بودن آن‌ها شده و به افزایش امنیت و سکوریتی آدرس کمک می‌کند. همین امر موجب شده تا از هر آدرس بتوان ارز دیجیتالی مورد نظر را منتقل کرده و به کیف دیگری واریز یا دریافت کرد. فرمت های آدرس بیت کوین کارکردهای متفاوتی داشته و بر حسب نوع خود توسط کیف پول‌های متفاوت یا صرافی‌های مشخصی پشتیبانی می‌شوند.

به همین علت شناخت فرمت‌های گوناگون آدرس بیت کوین،‌ موضوعی ضروری است که می‌بایست فعالان بازار رمز ارز به یادگیری آن همت کنند. با ما در این مقاله همراه باشید تا شما را با این مضامین آشنا کرده و اطلاعات کامل و جامعی را در اختیارتان قرار دهیم.

انواع فرمت های آدرس بیت کوین

به‌خوبی می‌دانیم ارزهای دیجیتالی مفهومی حقیقی نداشته و در اصل کدهایی الکترونیکی هستند که با کمک الگوریتم‌های مشخصی تولید می‌شوند. این کدها در بستر اینترنت رد و بدل شده و ارزش‌گذاری می‌شوند. این پروسه همچون تعریف پروتکل‌های خطوط اینترنتی است که با پیشوندIPv4 و IPv6تعریف می‌شوند. فرمت ارزهای دیجیتالی همچون بیت کوین نیز به همین شکل بوده و در ریشه و بنیان، مشابه یکدیگر هستند.

به‌طور معمول آدرس‌های دیجیتالی تفاوت عمده‌ای با یکدیگر نداشته و قابل انتقال از یک کیف پول به کیف پول دیگری هستند. با وجود این برخی مواقع این تفاوت‌ها مشکل‌ساز شده و همه کیف پول‌ها از تمامی فرمت‌ها پشتیبانی نمی‌کنند.

ارزهای دیجیتالی بیت کوین دارای سه نوع فرمت آدرس‌دهی شامل P2PKH، P2SH و BECH32 هستند. تعداد محدودی از والت‌های دیجیتالی و صرافی‌های موجود قادر به چینج، ارسال و دریافت تمامی فرمت‌ها بوده و برای انتخاب آن‌ها باید دقت مضاعفی به‌خرج داد. زیرا که احتمال دارد حداقل با یکی از این مدل آدرس‌دهی‌ها کار نکنند. آموزش تفاوت‌ها، ویژگی‌های منحصربه‌فرد هر نوع آدرس و نقاط قوت و ضعف آن‌ها، کمک بزرگی به حرفه‌ای عمل کردن در بازار بیت کوین می‌کند.

این دانش به بالا رفتن اطلاعات کاربر کمک کرده و بر انتخاب‌های بهینه او در نوع کیف پول یا صرافی‌های ساپورت‌کنندة فرمت‌ های آدرس بیت کوین مورد نظر خود، مؤثر خواهد بود. این تفاوت‌ها کاملاْ تخصصی و نکته‌ای بوده و نیازمند آموزش است. به‌عنوان‌مثال آدرس‌های فرمت P2PKH که به نام آدرس Legacy نیز شناخته می‌شوند، با عدد یک آغاز می‌گردند. در ادامه به تفکیک هر کدام از فرمت‌ها را با یکدیگر بررسی می‌کنیم.

تعریف فرمت آدرس بیت کوین P2PKH

فرمت P2PKH از سری استانداردهای آدرس‌دهی بیت کوین دیجیتالی است که با کاراکتر دیجیت ۱ شروع می‌شود. این فرمت آدرس‌دهی از اولین شکل‌های تعریف شدة این رمز ارز بوده که همچنان استفاده شده و کاملاْ قابل قبول است. فرمت عبارت P2PKH، مخفف کدهای هش شدة عمومی است که با نامPay to Public Key Hash شناخته می‌شوند. بدین ترتیب معاملات بر اساس هش کلید عمومی که دریافت شده انجام می‌گیرد و به تناسب آن پرداختی‌ها انجام می‌شود.

این فرمت از آدرس بیت کوین به آدرس لگسی نیز معروف است. آدرس‌های لگسی با دیگر آدرس‌ها از جمله سگویت تطابقی ندارند؛ اما قادر به انجام تبادلات ارزی با یکدیگر خواهند بود. به‌طوریکه ارسال ارز از آدرس لگسی به سگویت امکان‌پذیر بوده و مشکلی در ایجاد این نوع خرید و فروش ایجاد نمی‌کند. شاید تنها نکته قابل توجه معاملات بین فرمتی، تفاوت در کارمزد آن باشد. سایز تراکنش‌های مالی با فرمت Legacy یا P2PKH به مراتب بالاتر از فرمت آدرس‌دهی Segwit است.

پیشنهاد میکنیم مقاله هَش ریت چیست؟ را بخوانید.

تعریف فرمت آدرس بیت کوین P2SH

ساختار فرمت آدرس‌دهی با استاندارد P2SH مشابه با فرمت آدرس‌های لگسی است. نکته قابل‌توجه آن است که این فرمت با رقم ۳ آغاز شده و مخفف عبارت پرداخت بر اساس هش‌های اسکریپت شده است. این هش که با نام Pay to Script Hash شناخته می‌شود دارای عملکردی بالا و کیفیتی مناسب‌تر از دیگر فرمت ‌های آدرس بیت کوین است.

در واقع این فرمت از امنیت بالاتری برخوردار بوده و از هش‌های اسکریپتی جهت نقل و انتقال ارزهای دیجیتالی بیت کوین استفاده می‌کند. فرمت P2SH مناسب تراکنش‌های چند امضایی با درجه سکیوریتی بالاست که جهت تبادل ارزها به یک رمز اکتفا نکرده و نیازمند طی فرایند Multi Signature هستند. همچنین انتقال ارز از فرمت P2SH به BECH32 آسان بوده و گسترة بیشتری از عملکردهای پیچیده تبادلات مالی را پوشش می‌دهد.

تعریف فرمت آدرس بیت کوین  BECH32

فرمت آدرس‌دهی BECH32 ساختاری کاملاْ‌ متفاوت با دو فرمت قبلی دارد. در واقع پیشوند این نوع آدرس‌دهی با 1BC شروع شد و بزرگتر از سایر فرمت‌های P2SH و P2PKH است. این ساختار آدرس‌دهی که با نام سگویت Segwit نیز شناخته می‌شود،‌ فرمت مورد پشتیبانی اکثریت صرافی‌های دیجیتال و والت‌های رمز ارز است. تکنولوژی آدرس‌دهی سگویت جدیدترین نوع آدرس‌دهی متداول است که علاوه‌بر امنیت بالا،‌ حجم بسیار بیشتری از بیت کوین مبادله‌ای را ساپورت می‌کند. به دلیل نوظهور بودن این فرمت آدرس‌دهی،‌ تراکنش بر اساس سگویت به تدریج گسترش پیدا کرده و نقل و انتقال‌ها بر اساس آن بیشتر می‌شود. اگرچه کیف پول‌هایی همگون کیپ‌کی و لجر برای انجام تراکنش با این فرمت مقاومت به‌خرج می‌دهند؛ اما در آینده‌ای نزدیک فرمت غالب نقل و انتقال‌ها محسوب خواهد شد.

فواید مبادلات بر اساس فرمت سگویت یا BECH32 نسبت به سایر فرمت های آدرس بیت کوین

فواید مبادلات بر اساس فرمت سگویت یا BECH32 نسبت به سایر فرمت های آدرس بیت کوین

  • فرمت BECH32 دارای نکات قابل‌توجهی است که دانستن آن خالی از لطف نبوده و بر گزینش معاملات آتی تأثیرگذار است. فرمت سگویت نسبت به سایر فرمت های آدرس بیت کوین، حجم داده‌های و ارزهای مبادله‌ای را کم می‌کند و در مقابل بر سرعت،‌ مقیاس‌پذیری و کم‌کردن هزینه‌های نقل و انتقالات بسیار مؤثر است.
  • معاملات بر اساس فرمت سگویت بر دو اساس پیش می‌رود، افزایش امنیت و کاهش هزینه. همین امر موجب شده برای داد و ستدهای در حجم بالا بسیار کاربردی باشد.
  • با وجود آنکه برخی صرافی‌ها و کیف پول‌های آنلاین نسبت به انجام مبادلات بر اساس این فرمت، مقاومت دارند؛ اما گسترش کار با سگویت هر روز بیشتر شده و پشتیبانی از آن به مرور افزوده می‌شود.
  • امکان انجام معاملات بر اساس هر سه فرمت آدرس‌دهی ممکن بوده و قابل قبول است.

تشریح عملکرد سگویت SegWit

فرمت سگویت توسط پیتر ویل، دانشمند حوزه ارزهای دیجیتالی و بیت کوین بنا شده است. این آدرس‌دهی بر این اساس بنا شده است که افراد بتوانند معاملات خود را با امنیت بالاتر و به‌صورت پیش‌فرض چند امضایی انجام دهند. ارز دیجیتال بیت کوین که بر روی بلاکچین قرار گرفته است به صورت کاملاْ یکنواخت در شبکه توزیع می‌شود. این یکتاسازی با اصطلاح peer-to-peer شناخته شده و موجب حفظ پراکندگی یکسان ارز دیجیتال بر روی نودها می‌شود.

بدین ترتیب مدیریت معاملات بر اساس بیت کوین به‌خوبی انجام شده و کلیه اطلاعات بر روی نودها یا گره‌های سیستمی می‌نشیند. مهم‌ترین نکته در چنین عملیاتی، عدم امکان دسترسی هکرها و بدافزارها به اطلاعات تراکنش شده بوده و بر افزایش امنیت مبادلات به شکلی فوق‌العاده می‌افزاید.

این اطلاعات با اشتراک‌گذاری بر روی نودها به دو شکل ورودی و خروجی داده ذخیره می‌شود. فرمت ‌های آدرس بیت کوین بدین شکل، امکان جذب چندین ورودی و در مقابل انتقال چندین خروجی را خواهند داشت. آدرس‌های عمومی بیت کوین که با نام خروجی می‌شناسیم، در واقع همان خروجی‌ها بوده و آدرس‌های ورودی بر اساس آدرس عمومی فرستنده تنظیم می‌شود.

این روال کار مانند سایر نقل و انتقالات با کلیه رمز ارزها بوده و تفاوت عمده‌ای با یکدیگر ندارند. ارسال بیت کوین خریداری شده صرفاْ با کمک آدرس عمومی گیرنده امکان داشته که در اختیار فرستنده قرار خواهد گرفت. با ارسال بیت کوین خریداری شده، این پروسه توسط یک امضای ورودی و تائیدگیرنده انجام می‌گیرد.

پس از اکسپت، اطلاعات بیت‌کوین بر روی خطوط INPUT و OUTPUT قرار گرفته و صحت آن نیز بر روی NODE مورد قبول واقع می‌شود. حال که اطلاعات بدون خطا از چرخه خارج شده است وارد بلاک جدید شده و به ادامه چرخش می‌پردازد.

تشریح-عملکرد-سگویت

تفاوت شاخه‌های فرمت SegWit و Native SegWit

این دو شاخه که از فرمت اصلی BECH32 منشعب شده‌اند، از پیشوندهای آدرس‌دهی متفاوتی برخوردارند. سگویت با ۳ آغاز شده و نیتیو سگویت با bc1 شروع می‌شود. به‌هنگام انجام تراکنش در انواع کیف پول‌های ارز دیجیتال پشتیبانی شده، کاربر قادر به انتخاب یکی از این انواع فرمت است. در فرمت سگویت، حجم بسته‌های اطلاعاتی کاهش یافته و داده‌های قابل معامله در مقدار کوچکی منتقل می‌شوند. این کاهش حجم با خروج دیتاهای مشخصی انجام از امضاهای معاملات صورت می‌گیرد.

همین امر موجب سبک شدن داده‌ها شده و امکان افزایش اطلاعات معاملات جدیدتر در یک بلوک را ایجاد می‌کند. همین خاصیت سگویت است که بر مقیاس‌پذیری ارز دیجیتال بیت کوین اثر می‌گذارد. افزون بر این، انجام معاملات با فرمت سگویت نسبت به سایر فرمت ‌های آدرس بیت کوین، بر کاهش هزینة معاملات تاثیرگذارتر است. از دیگر ویژگی‌ها و تفاوت‌های سگویت، توانایی آن بر شبکه‌سازی لایتنینگ بوده و منجر به تولید لایه دوم با لایه‌سازی داده‌های اطلاعاتی می‌شود.

در مقابل سگویت نیتیو یا SegWit Native شاخه دیگری از فرمت BECH32 است که در مرحله انتهایی آدرس بیت کوین قرار می‌گیرد. با چنین فرمتی سرعت معامله به شکلی باورنکردنی بالا می‌رود. این میزان از استاندارد فرمت سگویت نیز بالاتر بوده و بر افزایش کیفیت معامله‌های بیت کوینی، تاثیرگذار است. علاوه براین از قدرت تشخیص خطای بالایی برخوردار بوده و مانع از بروز مشکلات دیتایی در انتقال داده‌ها می‌شود؛ به‌طوری‌که قادر به نمایش حروف کوچک است.

دیگر نکات قابل‌توجه در فرمت SegWit Native، مقیاس‌پذیری عالی و کاهش هزینه در هر تراکنش است. ذکر این نکته حائز اهمیت است که با توجه به جدید بودن این تکنولوژی، همة سیستم‌عامل‌ها از فرمت سگویت نیتیو پشتیبانی نکرده و این خود در انجام معاملات به‌صورت گسترده خلل ایجاد می‌کند. به‌طورکلی تبادلات ارزی بر اساس کلیه فرمت‌های بیت کوین همچون لگسی، سگویت و سگویت نیتیو با یکدیگر سازگار است و تمامی آن‌ها از ساختار همدیگر پشتیبانی می‌کنند.

پیشنهاد میکنیم مقاله ولوم تریدینگ را مطالعه کنید.

مقیاس‌پذیری بیت کوین بر اساس فرمت Segwit

گفتیم که انتقال داده‌ها بر اساس حجم بلاک‌های بیت کوین انجام می‌شود. مهم‌ترین مشکل در نقل و انتقالات ارزی بالأخص بیت کوین، حجم ناکافی بلاک است. فرمت سگویت بر کاهش حجم داده‌های غیرضروری در بلاک کمک کرده و به افزایش تولید لایه‌های ثانویه می‌پردازد. کلیه اطلاعات موجود در بلاک چین شامل داده‌های معاملات تراکنش شده است که در شبکه‌های ارزی به انجام رسیده و وارد کیف پول‌های دیجیتالی می‌شود. فرمت ‌های آدرس بیت کوین قرار گرفته در بلاک چین با توجه به شرایط محدود در سقف بلاک‌ها متفاوت بوده و تاثیری مستقیم بر سرعت عملکرد معاملات می‌گذارد.

در این بین فرمت سگویت با افزایش حجم بلاک خود از یک مگابایت استاندارد به ۴ مگابایت، حجم تراکنش در هر دقیقه را بالا برده و به کاربران خود این فرصت را می‌دهد که نسبت به سایر فرمت‌ها شرایط مساعدتری را تجربه کنند. از آنجاییکه تراکنش‌های مالی با افزایش کاربران بیشتر شده و در اثر کمبود حجم بلاک، گاه تا ساعت‌ها و روزها منتظر تائیدیه در بلاک چین می‌مانند؛ گزینه بالا بردن حجم بلاک در مورد انتقال بیت کوین با فرمت سگویت بسیار کمک‌کننده است.

رشد تراکنش مالی و نقل و انتقال معاملات رمز ارزها در شبکه‌های اینترنتی بر فشار کار افزوده و نیاز به چنین راهکارهایی را افزایش می‌دهد. روش سگویت برای مقابله با این مشکل افزایش میزان حجم بلاک به ۴ مگابایت و رفع انعطاف‌پذیری تراکنش‌های بیت کوین است.

فرمت P2PKH از سری استانداردهای آدرس‌دهی بیت کوین دیجیتالی است که با کاراکتر دیجیت ۱ شروع می‌شود.

ADD CASH در فرمت‌های آدرس بیت کوین

آدرس‌های عمومی تعریف شده برای بیت کوین، دارای فضای حافظة CASH هستند. آن دسته که با فرمت P2PKH کار می‌کنند، دارای کاراکتر آغازین یک هستند. آدرس‌های کشی که با فرمت BECH32 کار می‌کنند با حرف اول Q آغاز شده و به صورت bitcoincash:q نمایش داده می‌شوند. کیف پول‌های دیجیتالی با کمک ابزارآلات نرم‌افزاری مخصوصی امکان معامله با آدرس‌های کش و فرمت‌های لگاسی را به کاربران داده و هر دو طیف را ساپورت می‌کنند.

مهم‌ترین دلیل نقل و انتقال با کمک آدرس کش بیت کوین به جای کلید عمومی در انواع فرمت ‌های آدرس بیت کوین، کاهش وقوع خطا در هنگام معاملات و ارسال و دریافت این رمز ارز است.

نتیجه­ گیری فرمت های آدرس بیت کوین

بیت کوین نخستین رمز ارز و مشهورترین کوین‌های دیجیتالی در بازار خرید و فروش ارزهای مجازی است. این کوین دیجیتالی دارای پروتکل‌ها و استانداردهای تعریف شدة متفاوتی است که در عین حال با یکدیگر سازگاری دارند. بیت کوین از سه فرمت اصلی شامل P2PKH، P2SH و BECH32 پشتیبانی می‌کند.

هر کدام از این استانداردها دارای ساختاری متفاوت اما کاربردی بوده که توسط والت‌های دیجیتالی و صرافی‌های کوین دیجیتال حمایت می‌شوند. در این مقاله به شناسایی انواع فرمت‌های بیت کوین پرداخته و تفاوت‌های میان آن‌ها را بررسی کردیم. در صورتی‌که علاقه‌مند به این حوزه هستید، ما را از تجربیات و نظرات خود بهره‌مند نمائید.

منبع: news.bitcoin

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.